لب شیطانی ابلیس
تو را می بوسد
گر بیایی
ومرا سخت عذابم بدهی
رحم کن بر من واز من بگذر
که من از خار خدا خوارترم
که من از چشم بد حادثه بیمارترم
از بهشتینه ی عرفان تو پر بارترم
عشق من مزرعه ی سیب تو آفت زده است
ببار ابر لطیف
که من برای بارش باران بهانه ها دارم
به چشم بسپاریم
مسیح در صداقت امواج آبها جاری است
خدا به من اموخت
شبیه اشک شوم
ماه اگر میدانست
که من افسون شده ی پرتو او خواهم شد
آسمان را می گفت:
به خورشیدبگوید :
خاموش.
وزمین یخ میکرد
وقناری می مرد
وخدا می دانست
که صدایم لرزید
ودلم همچو مسیحا پر زد
رفت تا گوشه ی ان خاک غریب
کودک عشق
چنان در بغلم پر پر زد
که به معراج رسید
بهتر آن است
که در مزرعه ی احساسم
کم کمک تخم محبت پاشم
بهتر آن است
که در وادی منظومه ی عشق
تو تو باشی
ومن خودم باشم
مرا چه حاجت
به جام باده و نوشداروی سهراب
برای تهوع احساساتم
شربت آبلیمو میخواهم