ای عشق ، ببین این همه آشفتگی ام را

چون شمع ، به آتش زده ام زندگی ام را

از خاکم و بر پای ِ تو ، بر خاک میفتم

مقبول ِ تو کردم همه ی ِ بندگی ام را

در کالبدم ، روح خداوندی ِ سبحان

خورشید ، بپا کرده فروزندگی ام را

با مرگ به آرامش ِ مطلق نرسیدم

بردار و ببر ، این همه آمادگی ام را

آغوش ِ خدا امن ترین ،جای جهان است

حاشا نکنم ، امن ِ پناهندگی ام را